6 Şubat 2009 Cuma

48.Gün...

Bugün annem uğradı babamın yanına. Geçen üç günde sürekli bilgi almıştık ama durumda pek bir değişiklik olmadığı için buraya aktarmadık.

İki gündür uyanık babam. İki gündür anestezi ilaçlarını kestiler ve uyutmuyorlar. Bugüne kadar uyutmalarının nedeni; bir sürü cihaza ve en önemlisi solunum aygıtına bağlı olduğu için, biraz uyandırdıkları an çırpınmaya ve tüm cihazları söküp atmaya çalışmasıydı. Tıp dilinde buna "ajite" deniyor sanırım. İki gündür uyutmamalarının nedeni ise artık bu ajitasyonun da ortadan kalkmış olması.

Bugün Yoğun Bakım'ın kalabalık olmasına rağmen almışlar annemi içeri. Hemşireler "doktor bey, eşiniz geldi" diye seslenince açmış gözlerini ve yaklaşık on dakika boyunca anneme boş ve sabit gözlerle bakmış. Annemin tanımıyla "sanki ben bu kadını bir yerden tanıyorum der gibi baktı bana" diyor... Sonra da yavaşça gözlerini yumup uyumaya devam etmiş.

Mira'yı görmeyi çok istiyordu! Yarın Yoğun Bakım'a telefon edip eğer uygunsa ve kalabalık değilse Mira'yı ona götürmeyi düşünüyorum. Çok kalabalık olduğu bir an gitmek istemiyoruz çünkü o da daha çok minik, 10 günlük....

Belki Mira'yı görünce bir tepki gösterir.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

:((( Of yaa.. hele 3.paragraf..
bence Mira'yı görürse yardımcı olur bir şekilde...